JOANNA WICHERKIEWICZ – 2 wiersze

a

Gra

patrzysz przez zniekształcającą soczewkę
idealizujesz
że na własne podobieństwo

pierwszego dnia oddzieliłeś światło od ciemności
w dualistycznym świecie wciąż mrok

drugiego dnia wody dolne i górne
zlały się w jedną materię
przepowiedziały potop

kiedy nadszedł dzień trzeci
ląd rozłupał wody
zakwitło zazieleniało

czwartego dnia zaświeciłeś
słońce księżyc
rozsypałeś gwiazdy
dla niespełnionych miłości

piątego dnia przywołałeś zwierzęta wodne i latające
zajazgotało zawarczało ucichło

szóstego dnia ulepiłeś człowieka
spraw by kamień zapłonął
spraw by kamień zapłonął
wykrzykiwał w twoim raju

siódmego dnia umyłeś ręce

 

***

złe kobiety
mają blade twarze
czerwone oczy
nadużywają łez i bezradności
złe kobiety
rozmawiają ze ścianami
tak łatwiej zachować tajemnicę
złe kobiety przeganiają z kryjówek pająki
robią miejsce na hiobowe wieści
kredowymi godzinami
wsłuchują się w
melodię klatki schodowej
idzie
nie idzie
idzie
nie idzie
w domach złych kobiet
szybciej gaśnie światło
ciemność nie taka znowu straszna


Joanna Wicherkiewicz

Ur. 1971 w Mławie. Mieszka w Uniejowie. Z wykształcenia jest nauczycielem. Jej wiersze publikowane były w: „Poezji Dzisiaj”, „Protokole Kulturalnym”, „Akancie”, „Dzienniku Polskim”, „Gazecie Kulturalnej”, „Helikopterze”, „Artefaktach”, „Kronice Mazowieckiej”, „Biuletynie Uniejowskim”, „Uniejowskich Stronach”, „W Uniejowie”, na portalach PoeciPolscy.pl, pisarze.pl, nowemysli.pl, szuflada.pl, w almanachach Mosty Słów, Gdyby oraz kilku antologiach. Wydała tomik pt. Okruchy codzienności (2015). Nowy w przygotowaniu.