LUDWIK FILIP CZECH – 2 wiersze

1a

***

Aż trudno uwierzyć
Że byłem kiedyś
Kimś innym

Szczęśliwym dziesięciolatkiem
Krzykliwym piętnastolatkiem
Pięknym dwudziestoletnim

Zastanawiam się
Co wtedy mieli w głowach
Kopiąc pod blokiem piłkę
Pędząc na rowerze
Igrając z pierwszą
Miłością

Co sobie myśleli
O czym marzyli
Słysząc magiczne słowo
Przyszłość

Czy spodziewali się
Że po latach
Znikną
I zostaną mną

A jeśli się spodziewali
Czy robili coś
Żeby temu
Zapobiec

 

***

Mówię na głos
Do wiersza –
Jesteś do roboty
Tylko coś skreślić
Dodać
Wtedy będziesz

Odkładam na stertę
Papierów
Wychodzę z pokoju
Zapominam

Czeka na dalej
Bez rąk
Bez nóg
Między listą zakupów
Numerami telefonów
Taki kadłubek

Nie stanie nawet
Na głowie
Żeby się
Przypomnieć

Tylko ta nadzieja
Że wiatr
Że przeciąg
Że kiedyś


Ludwik Filip Czech

Ur. 1959 w Sopocie. Od 1982 związany z Gdańskim Towarzystwem Przyjaciół Sztuki. Współzałożyciel i członek niegdysiejszej Gdańskiej Grupy Poetyckiej. Główny laureat 38. Konkursu Czerwonej Róży (1997). Główny laureat w Konkursie Literackim Miasta Gdańska im. Bolesława Faca (2004). Laureat innych, mniej znaczących, poetyckich potyczek. Książki: brulion Mgły i zapachy (1993), Wyrąb (2000), Mimikra (2003), Gorzkie wakacje (2004), Ślimak i panna (2007), Tabu (2010). Pisuje recenzje do bydgoskiego „Akantu”, gdańskiego „Autografu”, podlaskiego „Kwartalnika Kulturalnego”. Jego recenzje można znaleźć równie na stronie Pisarze.pl.

Reklamy