TOMASZ SMOGÓR – 4 wiersze

a

nad wyraz

obrazy schodzą jak śmigłowce
by dąć jak Cwał Walkirii
odkąd odnaleziono rękę baseballisty

rzut nie sięga dalej niż do sąsiedztwa
ziemia pęka przed naporem wymiaru
kroki stają się cięższe od dni

temu kto spija dreszcze
w kanałach przerośnięte szczury
odgryzają się na wątrobie

 

najarany bluesman przy grzejniku

patrzy w czubek buta jak Burroughs
w Tangerze powieki kleją się i chcą
wygryźć co swoje w zapchlonym pokoiku
zeszła tapeta ale dokąd?

szuka połączeń między żebrami
z czasów gdy zieleń kłuła w oczy
pociąg był drugim domem
a zarządcą maszynista

zamiast banjo i wiejskich pejzaży
duchy kamienic wyległy jak robotnicy
o świcie z przedpokoju

 

miejsca intymne

policzek ścięty mrozem kościół św. Anny
stoisz murem obronnym na tle zamku
że nawet śmierć cię nie wytłumaczy

stawiasz siebie jako przystanek na żądanie
gdy jesteś tylko cieniem snującym się po parku
który nie pamięta żeby był parkiem

 

ciemnia

wszystko co cię trzyma to ciemnia
na górskim szlaku która gryzie w usta
i woła poczekaj wejdź głębiej
tam małpi gaj wypuszcza pędy
ułóż się ze śmiercią jak człowiek
otwórz przełęcz gdzie zmarły
dociera na wyślizganych butach

jego głowa zatonęła w miasteczku
pomiędzy wzgórzami rozłożonymi
na plakacie jak Claudia Schiffer
a całodobowymi kręgielniami
które zwęszył pies ratowników
odkrywając resztę szkieletu


Tomasz Smogór

Autor książki poetyckiej Ujścia (wydanej jako 1. Nagroda w 2. Ogólnopolskim Konkursie na Tomik Wierszy Duży Format w 2014 r. w kategorii debiut). Zajął I miejsce w konkursie poetyckim „O liść konwalii” im. Zbigniewa Herberta oraz III miejsce w konkursie im. Zygmunta Krukowskiego. Jego wiersze ukazały się w czasopismach, m.in.: „Cegła”, „Czas Kultury”, „Akcent”, „Tygiel Kultury”, „Helikopter” oraz w Antologii debiutów poetyckich 2014. Z wykształcenia jest etnologiem. Mieszka w Kłodzku.

Reklamy